శీర్షిక పెట్టాలనిపించని కవిత..!!

కలిసిపోవడం అంటే,

విడివిడిగా ఉండలేకపోవడమా?
లేక,
విడదీయలేనంతగా ఏకమైపోవడమా?

విడిపోవడం అంటే,

విడిగా ఉండాలనుకోవడమా?
లేక,
కలిసి ఉండలేకపోవడమా?

"చేద్దాం" అనుకునే ఆలోచన మాటున
దాగి ఉన్న చేదు ప్రశ్నలకి
 జవాబివ్వలేని ప్రతీ మనసు....

"అహం"అనబడే తీపి తినిపించి
తిరుగుబాటనే తీర్పునిచ్చుకుంటుంది...

కన్నీళ్ళకి కారణమయ్యే ప్రతీ తప్పుని
కప్పిపుచ్చుకుంటుంది..

తెల్లవారినాకే కొత్త పగలు...
తెల్లవారే దాకా పాత రాత్రే...
ప్రాణాన్ని- "ప్రేమ"ని పాతరేసే రాత్రే...!!

గోడు వినలేని గదిలోని గోడలపై
తలతో తాళం వేస్తూ..
కారే రక్తపు ధారలతో
కల్తీ లేని కథలెన్నో వ్రాస్తూ...

ఎప్పటిలా నేనిలాగే ...
ఎదలోని కుంపటిలా నువ్వలాగే..

-శతఘ్ని..!!

ఓం శాంతి శాంతి శాంతి:

ఒక ప్రాణం గింజుకుంటోంది
ఓపిక నశించిన ఒంట్లో...

ఒక చూపు దాక్కుంటోంది
కనురెప్పల ఇంట్లో..

నిరీక్షణలోనే నిండు బ్రతుకు
నిలువునా కరిగిపోయినా
తను వెతికే "శాంతి" దొరక్క
ఒక మనిషెప్పటికీ...
నిట్టూరుస్తూనే ఉంటాడెందుకో మరి..

'పోయే' రోజున
పోటీ తక్కువే ఉంటుందిగా..??

తరాలుగా
తెల్ల కపోతాల రెక్కలు
తెగిపడుతూనే ఉన్నాయి..

రక్తమోడుతున్న
రంగుల ప్రపంచాన్ని చూసి
జాతీయపతాకాలు రెరెపలాడుతూనే ఉన్నాయి..

కాగితాలపై "శాంతి"
సదా వర్ధిల్లుతూనే ఉంటుంది..

మార్పురాని లోకంలో
మరణమొక మామూలు విషయమే ఎప్పటికీ....!!

-శతఘ్ని..!!