చిక్కబడ్డ చీకటి
నా గుండెని చీల్చుతోంది...
నిశ్శబ్దం నా నరనరాల్లో
నిండిపోతోంది....
మరుమల్లెలు నా బాధ చూడలేక
గుప్పుమనాలో లేదో అని
మల్లగుల్లాలు పడుతున్నాయి...
వెన్నెల చల్లదనం
నాకేమాత్రం ఆనడంలేదు...
నిద్రాదేవి సైతం నన్ను
పూనడంలేదు.....
విడివిడిగా ఉండటం వల్లే
ఇరువురి చెంత విరహం
విచ్చుకుంటుంది అంటే,
నిమిషమైనా నిన్నొదిలి ఉండక పోయేవాడినేగా....
పగలు పనిలో పోతోంది కనుక పరవాలేదు..
రేయినెలా గడపడం?
నీ పెదవుల గురుతులు లేక....
నా గుండెవాకిలి బోసిపోయింది....
నిశి నిద్దుర లేవకముందే
పశ్చిమపు పిశాచి గొంతులోకి జారే
భానుడిని ఎలాగయినా పట్టి ఆపేయాలని ఉంది...
ఎందుకంటే,
మసక తెరల మాటున ఉండి
దాడి చేసే కాముడిని,
కొక్కోరొక్కో కూతల దాకా
ఒంటరిగా కట్టడి చేయడం
ఎంత కష్టమో నాకు ఇప్పుడిప్పుడే తెలుస్తోంది...!
-శతఘ్ని...!!
No comments:
Post a Comment